Een weekje niet + Nieuw vanaf april

Op dinsdag 27 februari wordt onze oudste dochter 10 en daar wil ik natuurlijk bij zijn. ūüôā Dus is er die week geen live sessie in Roeselare en verschijnt er ook geen nieuwe video.

Voor zij die de online meditatiereeks volgen, blijft de meest recente video een extra week beschikbaar.

Blijf gerust formeel oefenen met het objectief observeren (vipassana) en labelen van alle sensaties in de binnenwereld en de buitenwereld, want dit is een prima voorbereiding op het zelfonderzoek (vicara) waarmee we volgende week starten.

We hebben het mediteren met labels de voorbije tijd stapsgewijs opgebouwd door eerst de aspecten van de buitenwereld (Zien, Horen, Voelen) apart te observeren en wat later door elkaar, gevolgd door de aspecten van de binnenwereld (Beeld, Klank, Gevoel, Rust) apart en toen door elkaar.

Als je de smaak te pakken hebt, kan je nu tijdens je formele meditaties al deze aspecten van binnen- en buitenwereld door elkaar benoemen: Zien, Horen, Voelen, Beeld, Klank, Geluid en Rust… op een aangenaam ritme, in de volgorde waarop¬†ze in je aandacht verschijnen.

Of varieer je aanpak van dag tot dag. Je kan spelen met alle mogelijke combinaties. Test hoe je het telkens ervaart.

Als het labelen nog niet vlot gaat, geen probleem. Zelf heb ik hiermee jarenlang dagelijks geoefend voor ik overschakelde op andere technieken. Geef jezelf dus alle tijd.

Je kan trouwens je alertheid een sterke boost geven door de labels luidop of gefluisterd uit te spreken (in plaats van in gedachten). Dit werkt als een duidelijk feedbackmechanisme. Zodra het gesproken labelen stopt, merk je meteen dat je aandacht te ver afgedwaald was. Ideaal om op je eentje thuis te oefenen.

Tussendoor kan je ook de ademfocus (samatha) als rustpunt blijven gebruiken. Concentratie op het subtiele plezier van het ademen is een stevige basis waarop je altijd kan terugvallen. Van daaruit kan je dan weer je ervaringen verder verkennen via inzichtmeditaties of zelfonderzoek.

Die laatste technieken laten je telkens opnieuw direct ervaren dat alle sensaties tijdelijk zijn en vanzelf gebeuren. Hierdoor brokkelt je innerlijke weerstand af en krijg je een klaardere kijk op wat er zich in en rond jou afspeelt.

Maar neem het niet op mijn woord. Ervaar het vooral zelf.

Is er iets niet duidelijk? Heb je een vraag of twijfel je ergens over? Of wil je ervaringen delen met gelijkgestemden? Dit kan op de besloten studiegroep op Facebook. Die is er voor iedereen die een reeks bij mij volgt of ooit al volgde.

Ondertussen ben ik bezig met het voorbereiden van de nieuwe meditatiereeks die in april start. Je kan deze ook weer live en/of online volgen.

En ja, de prijs voor de live sessies is verhoogd want ik wil een ruimere locatie kunnen aanbieden waar we meer bewegingsvrijheid hebben en waar we elkaar allemaal kunnen zien bij het nabespreken.

Op de ticketpagina vind je 4 mogelijkheden:

1) Live: Meditatie in Roeselare (TRAX) | ‚ā¨ 84,19

  • 10 live sessies in TRAX Roeselare
  • 10 online video’s
  • Toegang tot de besloten studiegroep op Facebook

2) Online: Meditatiereeks met video’s | ‚ā¨ 42,59

  • 10 live sessies in TRAX Roeselare
  • 10 online video’s
  • Toegang tot de besloten studiegroep op Facebook

3) Live + Online | ‚ā¨ 104,99

  • 10 live sessies in TRAX Roeselare
  • 10 online video’s
  • Toegang tot de besloten studiegroep op Facebook

4) Live + Online voor 7 vroege vogels | ‚ā¨ 84,19

20% korting voor de eerste 7 mensen die inschrijven voor Live + Online.

  • 10 live sessies in TRAX Roeselare
  • 10 online video’s
  • Toegang tot de besloten studiegroep op Facebook

Ook zin in? Meld je alvast aan.

Tot binnenkort,
David

Stoute papa! Ik haat jou!

Dochter: Stoute papa! Ik haat jou! En ik zie je niet meer graag! Moi: Dat gaat wel weer over. :-D

Dit zal wel niet de laatste keer zijn dat ik het herhaal, maar onze 2 dochters zijn mijn grootste zenmeesters.

Toen ik nog jong en onschuldig was, zag ik mezelf als een geduldig mens. Maar dan werd ik papa…

Vanochtend vroeg voelde ik weer onzin naderen toen ons jongste (M) uit haar kamer kwam, behendig de badkamer ontweek en zich behaaglijk in het ouderlijke bed nestelde. Haar grote zus (A) volgde vlotjes het voorbeeld.

Ik stond me te scheren en zei dat ze zich moesten wass… “Papa! Kooooooom!”

Ik: “Nee schat, we zijn al laat. Kom jij maar naar de badka…”

M: “Maar papaaaa! KOOOOOOOOMMMMM!”

Ik blijf weigeren en poets mijn tanden. Elektrisch, met lekker veel lawaai. Ik kan het geroep nauwelijks nog horen.

Plots staat M in de badkamer te brullen: “Stoute papa! Ik haat jou! En ik zie je niet meer graag!”

Ik hoor mezelf antwoorden: “Dat gaat wel weer over.” (Grote zus mompelt instemmend.)

Ostentatief verkoopt M muggenmepjes aan mijn rechterarm. Maar dit wordt al vlug harder.

Ik: “Stop daarmee, dat begint pijn te doen. We doen elkaar geen pijn.”

M: “En dan? Dat kan *mij* toch niet schelen?!” (7 jaar oud! Geen 14 of zo.)

Ik ben klaar en verlaat de badkamer. Voor de deur dichtvalt, gooit ze nog strijdlustig haar slipje tegen mijn rug.

Een halve minuut later komt ze naar me toe, met grote tranen: “Sorry papa!”

Ik knuffel haar: “Ik weet wel dat jij een flink meisje bent.”

En de vrede is teruggekeerd op aarde.

9 op 10 geef ik mezelf! Niet helemaal volgens het boekje zoals “parenting experts” Laura Markham of Amy McCready het preken, maar perfectie wordt overschat.

Ik zie mezelf niet als boeddhist, maar dat neemt niet weg dat deze episode bulkt van de dukkha, anicca en anatta:

Dukkha (lijden, weerstand): M die haar zin niet krijgt en mij de volle lading geeft. Ik die twijfel over wat ik nu best wel of niet zeg of doe. De vlugge oordelen die door mijn hoofd gaan over mezelf en mijn dochter. De moeilijke emoties die we allebei voelen.

Anicca (tijdelijkheid):¬† Dit conflictje duurde een kleine 10 minuten, daarna was het over. Het ene moment “haat” M mij, maar al vlug komt ze sorry zeggen. En op kleinere schaal: eerst voel ik ergernis, dan weer liefde, ongeduld, humor, twijfel, opluchting, trots, zelfkritiek, inspiratie…

Anatta (niet-zelf): Gedachten, gevoelens en gedrag verschijnen, veranderen en verdwijnen voortdurend vanzelf.

M hoeft zichzelf niet te zien als een kindje dat haar papa haat. Ik hoef haar uitspraak niet persoonlijk te nemen of mij te identificeren als geduldige of ongeduldige vader, goede of slechte papa.

De ene dag is de andere niet. Het ene moment is het andere niet. Nu doe ik het “juist” en dan weer “fout”. Hoe serieus kan je overtuigingen als “Ik ben…” dan nog nemen?

En toch die spontane uitspraak: “Ik weet wel dat jij een flink meisje bent.”

Maar ze is nog jong en onschuldig h√©. Ze mag gerust nog even geloven dat ze flink is. Dat gaat ook wel weer over. ūüėČ

David

PS: Wil je deze teksten per e-mail ontvangen? Schrijf je hier in en je krijgt er een gratis video meditatieve yoga bovenop.