Plakkerig

Mediteren is bewust *zijn*. Aandachtig.

Dit kan in stilte op een yogamatje.

Maar het kan ook terwijl je met de auto rijdt en je kinderen elkaar op de achterbank te lijf gaan. Om maar 1 voorbeeld te noemen.

In dat geval zijn je ogen wijd open en ben je absoluut niet kalm, maar misschien wel heel bewust van alles wat er in je omgeving en in jezelf gaande is.

Ook dat is mediteren.

En dan is er veel kans dat je beter met de situatie omgaat dan vroeger, toen je volledig op automatische piloot reageerde.

Mediteren is ook bewuster *worden*.

Hoe meer je het toepast in alle mogelijke situaties, hoe vlugger je telkens de rust in jezelf terugvindt.

Het vraagt natuurlijk wel oefening.

Door meditatie worden gedachten en emoties geleidelijk aan minder plakkerig.

Ze verdwijnen niet, maar blijven minder lang hangen, want je leert er beter mee omgaan en kiezen waarop jij focust.

Hierover gaan de komende 10 meditatiesessies.

Net als autorijden leer je meditatie best niet op de snelweg met het geschreeuw van ruziënde kinderen. 😉

Daarom starten we in stilte op een yogamatje.

Koos je voor de live sessies in Roeselare?

Dan liggen de matjes en zitkussens op dinsdag 16 april voor je klaar in TRAX, repetitieruimte 1. Je draagt best loszittende kledij. We beginnen stipt om 19u30.

Koos je voor de online video’s?

Dan ontvang je de eerste video per e-mail op donderdag 18 april.

Heb je thuis nog geen matje of zitkussen? Hier heb je ruime keuze:

Ondertussen kan je al oefenen met de gratis meditatie “Ademfocus”.

En net als bij de vorige sessies, nodig ik je uit om “handen wassen” om te toveren tot vele mini-meditaties tussendoor.

Tot binnenkort!

David

Ben jij dat zeker? Meditatief zelfonderzoek.

Deze week kan je regelmatig je overtuigingen in vraag stellen met “Ben ik dat zeker?”.

Blijf tijdens je formele meditaties en dagelijkse activiteiten alert voor wat je gedachten vertellen over anderen en jezelf.

Observeer het nieuwsgierig, moment per moment. Geloof jij al die verhalen van je geest? Bij welke gedachten voel je je goed? Bij welke niet?

Waar voel je dat in je lichaam?

Je kan dus fysiek ervaren hoe serieus je bepaalde overtuigingen neemt. Voel maar hoe je lijf erop reageert, subtiel of intens. Ervaar bewust de wisselwerking tussen gedachten en gevoelens.

Je kan de ademhaling gebruiken als rustpunt.

Gedachten zijn tijdelijke beelden en klanken in de binnenwereld. Emoties zijn tijdelijke sensaties in het lichaam. Ze verschijnen, veranderen en verdwijnen voortdurend vanzelf. “Wie doet dit?”

Wat is de constante die alle veranderingen waarneemt? “Wat ben ik?”

Merk het telkens op wanneer je eigen gedachten of andere mensen een verhaal vormen over wie of wat jij bent. Impliciet of expliciet. Geloof jij die overtuigingen?

Stel het in vraag met “Ben ik dat?” of “Ben ik dat zeker?”

Succes!
David

PS 1: Staat volgende week zaterdag 24 maart al op je agenda? Dan is er onze drink bij Verne. Hier vind je alle info.

PS 2: Nog 2 lessen en deze meditatiereeks is weeral voorbij. Ben je er volgende keer ook weer bij? Online bij je thuis en/of live in TRAX Roeselare?

PS 3: Is er iets niet duidelijk? Heb je ergens een vraag of twijfel over? Of wil je ervaringen delen met gelijkgestemden? Dit kan op de besloten studiegroep op Facebook. Die is er voor iedereen die een reeks bij mij volgt of ooit al volgde. Je kan ook antwoorden op deze mail.

Stoute papa! Ik haat jou!

Dochter: Stoute papa! Ik haat jou! En ik zie je niet meer graag! Moi: Dat gaat wel weer over. :-D

Dit zal wel niet de laatste keer zijn dat ik het herhaal, maar onze 2 dochters zijn mijn grootste zenmeesters.

Toen ik nog jong en onschuldig was, zag ik mezelf als een geduldig mens. Maar dan werd ik papa…

Vanochtend vroeg voelde ik weer onzin naderen toen ons jongste (M) uit haar kamer kwam, behendig de badkamer ontweek en zich behaaglijk in het ouderlijke bed nestelde. Haar grote zus (A) volgde vlotjes het voorbeeld.

Ik stond me te scheren en zei dat ze zich moesten wass… “Papa! Kooooooom!”

Ik: “Nee schat, we zijn al laat. Kom jij maar naar de badka…”

M: “Maar papaaaa! KOOOOOOOOMMMMM!”

Ik blijf weigeren en poets mijn tanden. Elektrisch, met lekker veel lawaai. Ik kan het geroep nauwelijks nog horen.

Plots staat M in de badkamer te brullen: “Stoute papa! Ik haat jou! En ik zie je niet meer graag!”

Ik hoor mezelf antwoorden: “Dat gaat wel weer over.” (Grote zus mompelt instemmend.)

Ostentatief verkoopt M muggenmepjes aan mijn rechterarm. Maar dit wordt al vlug harder.

Ik: “Stop daarmee, dat begint pijn te doen. We doen elkaar geen pijn.”

M: “En dan? Dat kan *mij* toch niet schelen?!” (7 jaar oud! Geen 14 of zo.)

Ik ben klaar en verlaat de badkamer. Voor de deur dichtvalt, gooit ze nog strijdlustig haar slipje tegen mijn rug.

Een halve minuut later komt ze naar me toe, met grote tranen: “Sorry papa!”

Ik knuffel haar: “Ik weet wel dat jij een flink meisje bent.”

En de vrede is teruggekeerd op aarde.

9 op 10 geef ik mezelf! Niet helemaal volgens het boekje zoals “parenting experts” Laura Markham of Amy McCready het preken, maar perfectie wordt overschat.

Ik zie mezelf niet als boeddhist, maar dat neemt niet weg dat deze episode bulkt van de dukkha, anicca en anatta:

Dukkha (lijden, weerstand): M die haar zin niet krijgt en mij de volle lading geeft. Ik die twijfel over wat ik nu best wel of niet zeg of doe. De vlugge oordelen die door mijn hoofd gaan over mezelf en mijn dochter. De moeilijke emoties die we allebei voelen.

Anicca (tijdelijkheid):  Dit conflictje duurde een kleine 10 minuten, daarna was het over. Het ene moment “haat” M mij, maar al vlug komt ze sorry zeggen. En op kleinere schaal: eerst voel ik ergernis, dan weer liefde, ongeduld, humor, twijfel, opluchting, trots, zelfkritiek, inspiratie…

Anatta (niet-zelf): Gedachten, gevoelens en gedrag verschijnen, veranderen en verdwijnen voortdurend vanzelf.

M hoeft zichzelf niet te zien als een kindje dat haar papa haat. Ik hoef haar uitspraak niet persoonlijk te nemen of mij te identificeren als geduldige of ongeduldige vader, goede of slechte papa.

De ene dag is de andere niet. Het ene moment is het andere niet. Nu doe ik het “juist” en dan weer “fout”. Hoe serieus kan je overtuigingen als “Ik ben…” dan nog nemen?

En toch die spontane uitspraak: “Ik weet wel dat jij een flink meisje bent.”

Maar ze is nog jong en onschuldig hé. Ze mag gerust nog even geloven dat ze flink is. Dat gaat ook wel weer over. 😉

David

PS: Wil je deze teksten per e-mail ontvangen? Schrijf je hier in en je krijgt er een gratis video meditatieve yoga bovenop.

Waar gaat jouw aandacht naartoe?

Dit keer begin ik met het formele huiswerk, want ik kon het niet laten om een langer epistel te schrijven over de vraag van de week (zie verderop). 😉

Als formele meditatie kan je deze week verder oefenen met het ritmisch labelen van de ervaringen in de binnenwereld.

Je kan elk deel apart beoefenen. Bijvoorbeeld: 5 minuten focus op de beelden in de binnenwereld (of het ontbreken ervan), dan 5 minuten focus op de klanken in de binnenwereld (of het ontbreken ervan) en tenslotte 5 minuten focus op de gevoelens in de binnenwereld (of het ontbreken ervan).

Dat kan met deze 6 labels:

  • Beeld: visuele gedachten / Geen Beeld: niets te zien in de binnenwereld
  • Klank: auditieve gedachten / Geen Klank: niets te horen in de binnenwereld
  • Gevoel: emotioneel geladen lichaamssensaties / Geen Gevoel: geen emotionele sensaties te vinden

Of je kan al vooruit lopen op de volgende keer waarbij we de sensaties van de binnenwereld door elkaar benoemen met deze 4 labels:

  • Beeld: visuele gedachten
  • Klank: auditieve gedachten
  • Gevoel: emotioneel geladen lichaamssensaties
  • Rust: als je helemaal niets ervaart in de binnenwereld (geen beeld, geen klank, geen gevoel)

Volg(de) je een meditatiereeks bij mij? Dan kan je op deze nieuwe besloten studiegroep ervaringen delen, vragen stellen, elkaar motiveren…

Als informele meditatie kan je deze week regelmatig opmerken: “Waar gaat mijn aandacht naartoe?”

Betrap het wanneer je ongemerkt meegesleurd werd in de binnenwereld. Observeer objectief wat je ervaart in lichaam en geest zonder te blijven hangen in het verhaal dat je gedachten erover vormen.

En let er eens op: wil jij ze ook zo vlug mogelijk kwijt? Die vervelende gevoelens die soms opduiken? Ongeduld, ergernis, kwaadheid, frustratie, wanhoop, angst, verdriet… noem maar op.

Meestal probeer je dan iets te veranderen in de buitenwereld. Je wil de situatie in handen nemen of iemand van iets overtuigen.

Daadkracht kan goed zijn, maar als je daarbij je binnenwereld verwaarloost, pak je de wortels van het probleem niet aan. Je kan echter ook vastlopen door voortdurend “jezelf” te willen veranderen.

Waar ligt het evenwicht dan?

Tijdens inzichtmeditatie laat je alles zijn, precies zoals het is. Ook alle mogelijke gedachten en gevoelens die opduiken. Aangenaam, neutraal en onaangenaam.

Als er zelfoordeel is, of je geest vormt één of andere mening over wat je denkt of voelt, dan laat je ook die gedachten passeren zonder mee te gaan met hun inhoud. Of toch niet lang.

Door dit te blijven oefenen, vloeien de resultaten stilletjes aan over in je dagelijks leven. Je staat steviger in je schoenen want je krijgt een zachtere relatie met de emoties en gedachten die langskomen. Je geeft jezelf meer kans om een milde, klare kijk te krijgen.

Maar… Er bewust bij blijven hoe emoties en gedachten vanzelf komen en gaan, is vaak het laatste wat bij ons opkomt.

Heb je al door wat je gewoonlijk doet als er moeilijke emoties zijn? Piekeren, nog meer je best doen, harder werken, eens goed je gedacht zeggen, je hart luchten, TV kijken, door Facebook scrollen, een glas drinken, uitgaan, videogames, snoepen, lekker eten, yoga, relaxatie… ?

Op zich is daar niets mis mee. Maar als dezelfde uitdagingen telkens terugkeren, leer je uiteindelijk dat deze afleidingen de kern niet raken.

Door meditatie wordt het steeds duidelijker dat jij je gedachten en gevoelens niet bent. Alles wat zich voordoet, passeert weer en bepaalt niet wie of wat jij bent. Net zoals het weer.

Naarmate je helderheid en openheid ontwikkelt, merk je beter op wat er tijdelijk is (niet-jij) en wat je echt belangrijk vindt. Het “nadeel” is dat die openheid niets uitsluit, ook de onaangename emoties niet.

Je kan moeilijke situaties leren waarderen als oefenkansen. Formele en informele meditatie vloeien dan steeds meer in elkaar over. En je kijk op het leven verandert.

Succes!
David

PS: Wil je deze teksten per e-mail ontvangen? Schrijf je hier in en je krijgt er een gratis video meditatieve yoga bovenop.

Emoties onderdrukken? Gedachten stil leggen? Jezelf afsluiten?

Toch maar mediteren? 😉

Ik krijg vaak de vraag of je je met meditatie volledig afsluit van de buitenwereld. Ook geloven mensen soms dat je na verloop van tijd nauwelijks nog emoties zal voelen. En sommigen denken dat ze hun gedachten onder controle zullen krijgen.

Na 10 jaar meditatie kan ik zeggen dat je deze mythes gerust mag loslaten. Tenzij je aangetrokken wordt tot een moeilijkere weg. 😉

Volgens mijn ervaring durf je je dankzij meditatie steeds meer openstellen voor wat zich aandient. Het is net het omgekeerde van escapisme.

Je ervaart lichaam, emoties, gedachten en gedrag steeds meer als tijdelijke, onpersoonlijke sensaties. Ze verschijnen, veranderen en verdwijnen voortdurend vanzelf. Net zoals het weer.

De ene keer zijn ze aangenaam, dan weer neutraal of erg onaangenaam, maar dat blijkt niet zo’n drama te zijn. Relativeren wordt makkelijker. Er komt geen onderdrukken of controle aan te pas.

Eerst voelen, dan denken

umbrella

Niemand blijft gespaard van moeilijke gedachten en gevoelens. Ook al doe je nog zoveel yoga, mediteer je dagelijks en plan je je agenda vol leuke activiteiten.

Het is zoals het Belgische weer. Het verandert voortdurend en je hebt er geen controle over.

Je bent nooit zeker van de zon tijdens je weekenduitstap of het lentefeest van je dochter. Dan kan je vloeken of klagen, maar daarmee regent het geen druppel minder. Je kan het slechte weer ook ontkennen en geen plan B voorzien, maar dan zullen je gasten niet lang blijven.

Als klagen en ontkennen niet werken, is er gelukkig nog een derde mogelijkheid: je zorgt dat je voorbereid bent en maakt er het beste van, welk weer het ook wordt. Dan neem je een regenjas mee op je weekendje en huur je een tent voor het lentefeest.

Met gedachten en gevoelens is het net zo. Je hebt er vaak minder vat op dan je zou willen. 

Je neemt je misschien voor om kalm blijven als de kinderen weer eens koppig doen. Of je oefent je om assertief te zijn tegenover je collega’s of werkgever… En soms lukt het, maar soms ook niet.

Als het niet loopt zoals je het wou, kan je iemand anders de schuld geven of kritiek hebben op jezelf:

“Ik weet toch beter!”
“Waarom kan ik nooit kalm blijven?”
“Begon ik maar niet te wenen als ik kwaad ben.”
“Had ik maar betere keuzes gemaakt.”

Maar net zoals met het weer, helpt het niet om erover te klagen.

Je hebt niet alleen weerstand tegen de situatie, maar ook tegen je gevoelens en uiteindelijk tegen jezelf. En misschien heb je zelfs weerstand tegen je weerstand? Dat voelt helemaal averechts!

In al die lagen kun je lang vastlopen, want je probeert het jammer genoeg op te lossen met hetgeen dat nog meer olie op het vuur gooit: door te denken.

Ga maar eens na: krijg jij vaak briljante ingevingen als je woest of depri bent? Nee, oplossingen bedenken, doe je beter op een rustig moment.

Maar wat doe je ondertussen? Ontkennen dat je kwaad, ontgoocheld, bezorgd, jaloers… bent? Een glas drinken om je beter te voelen? Je op je werk storten om met iets anders bezig te zijn?

Dat kan deugd doen, maar zo leer je niet beter met je emoties omgaan. En die vluchtroutes kunnen verslavingen worden.

Naast klagen of ontkennen, is er een derde mogelijkheid: je ontwikkelt de moed om vertrouwd te raken met moeilijke emoties, door ze direct in je lijf te durven voelen zonder in het denken te blijven hangen.

Dit kan met een techniek als “voelen en verruimen”, die je misschien al eens met mij hebt beoefend op een dinsdagavond of tijdens een workshop.

Door regelmatig te mediteren word je bewuster. Je stelt je steeds meer open zodat je het leven en jezelf op een nieuwe, frisse manier kan benaderen.

Na een tijd ga je ook anders om met emoties. Door ze ongefilterd in je lichaam te voelen, krijgen ze meer ruimte om vanzelf op te lossen.

Geleidelijk aan laat je de bijkomende gedachten makkelijker passeren.

Gevoelens zijn er nu eenmaal om gevoeld te worden. Hoe ongelegen ze ook komen, geef ze voorrang.

Eerst voelen, dan denken. Zo ontwikkel je meer helderheid en rust.

Je zorgt dat je voorbereid bent en maakt er het beste van, wat er ook langskomt.

Heb je het “voelen en verruimen” nog niet onder de knie en kan je wat begeleiding gebruiken? Daarvoor heb ik een nieuwe meditatie van een halfuur opgenomen die je helpt om de techniek eigen te maken.

Je kan de opname bestellen via deze link. Na betaling stuur ik je de MP3 per e-mail. Je kan hem dan zo vaak beluisteren als je wil.

De weken erop stuur ik je dan ook enkele e-mails om te kijken hoe je het ermee stelt en of ik je kan helpen met nieuwe vragen die misschien opduiken. De kracht van meditatie ligt in herhaling.

In het najaar kan je opnieuw een meditatie-workshop volgen bij mij. Dit keer wordt het thema “Wees je eigen beste vriend”.

Het gaat weer door bij The Monkey Tree in Roeselare van 10:00 tot 12:00 op zondag 1 oktober. Je kan het alvast in je agenda zetten, maar ik hou je ook op de hoogte.

Mocht je vragen hebben over meditatie of ervaringen willen delen, antwoord dan gerust even hier of stuur me een mail op meditatie.roeselare@gmail.com

Zomerse groeten,
David

[blog_subscription_form]