Soms moeten we onszelf herinneren aan wat we al lang weten.

Mijn pa stierf in januari 2004. Hij was 54. Hij veegde bladeren van het terras, viel neer en stond nooit meer op.

Ik had net mijn ontslag gekregen. Het webbureau waar ik werkte, stopte ermee.

Ik bleef 1 jaar werkloos, hoewel ik constant solliciteerde en mij als een zot bijschoolde. Ik heb toen alle mogelijke code en grafische software geleerd.

Motivatie en skills à volonté, maar ik wou enkel deeltijds werken en voor de rest muziek maken. Zie je de blik van een CEO al voor jou als je dit zegt tijdens een sollicitatiegesprek?

In februari 2005 kon ik dan toch beginnen bij een webbureau in Gent. Net op tijd voor mijn uitkering daalde. Maar het voelde niet juist.

Ik vond ook nog een vacature in Brugge bij een school voor yoga en zelfontwikkeling waar ze een webdesigner zochten. Deeltijds!

Eerst nam ik het echter niet serieus want ik vreesde voor geitenwollen sokken. (Maar nu werk ik daar al 15 jaar met veel goesting. 😉 )

Die eerste weken viel de stress van het voorbije jaar van mij af, maar kreeg ik plots pijn in mijn nek, schouders, armen en handen. Dit is er 2 jaar lang dag en nacht gebleven.

Mijn werk deed ik met text-to-speech want ik kon nauwelijks nog een toetsenbord of muis gebruiken. Hobbies lukten ook niet meer. Bye bye music!

Ik heb vanalles geprobeerd: dokters, pillen, magnesium, kinesie, stretching, fitness, rusten, sauna, Iyengar yoga, Bikram yoga… Niets hielp.

Een heel donkere tijd.

Toen ontdekte ik de boeken van Dr Sarno. Na enkele weken was alle pijn verdwenen.

Gewoon. Door. Een. Boek. Te. Lezen.

Volgens Sarno zijn onbewuste emoties de oorzaak van de meeste chronische pijn.

De oplossing is 1) dit erkennen als enige echte oorzaak 2) niet meer geloven dat er iets serieus mis is met je lijf.

In zijn boeken noemt Sarno dit verschijnsel Tension Myositis Syndrome, nu omgedoopt tot The Mindbody Syndrome. Kortweg: TMS.

Ik heb al vaak gedacht dat dit ook de reden is van mijn jarenlange voetpijn. Maar ik kon mezelf nooit echt overtuigen.

Soms moeten we onszelf herinneren aan wat we al lang weten.

Misschien zorgt mijn nieuwe gewoonte “dagelijks wandelen” voor de juiste klik in mijn brein? 

Mijn motto is “Blijf nieuwsgierig. Wees je eigen beste vriend.”

Ik blijf me dus openstellen voor nieuwe inzichten en deel mijn ervaring graag met gelijkgestemden, zoals tijdens de komende meditatiereeks. 

Die kan je gewoon bij je thuis volgen met online video’s of live in Roeselare. Je kan die twee ook combineren. 

Klik hier voor info en tickets.

Groetjes,
David

Damn you Netflix!

Gisterenavond met @renilde_r de laatste episodes van “Happy!” op Netflix gebingewatcht (of hoe vervoeg je dat?) .

Nog een dikke dank u @ronaldboerjanbe voor de tip!

Normaal haak ik af bij zoveel geweld, maar de absurde humor maakte het helemaal goed.

Ik zat dus niet op tijd in bed en stond ook niet vroeg op.

Op zo’n momenten merk ik extra hoeveel deugd ik ervan heb als ik mijn ochtendroutine *wel* voorrang geef.

#absencemakestheheartgrowfonder

In dit timelapse filmpje zie je me meerdere keren uit de kamer gaan voor conflictbemiddeling tussen de inwonende zenmeesteressen.

Anders liggen die nog te slapen als ik mediteer en yoga doe.

Damn you Netflix!

By the way, binnenkort starten we met de nieuwe meditatiereeks. Klik hier om op tijd in te schrijven.

Ongemakkelijke stilte

67% van de mannen en 25% van de vrouwen gaf zichzelf liever elektrische schokken dan een kwartier alleen te zijn met hun gedachten.

Dat ontdekte sociaal psycholoog Timothy Wilson tijdens een reeks van 11 onderzoeken.

Ook zij die zichzelf geen pijn deden, vonden het allesbehalve ontspannend om even op hun eentje niks te doen.

De uitkomst bleef gelijk doorheen leeftijdsgroepen van 18 tot 77 jaar.

De meeste mensen zijn niet op hun gemak met zichzelf. En ze zijn er zich niet bewust van, want ze staan er nooit bij stil. Altijd bezig, altijd afgeleid.

Zot hé?

Dat had ik vroeger ook.

Ik herinner me nog hoe verschrikkelijk het was die eerste keer formeel mediteren.

Ik zat op het terras van ons vorige huis met een timer op 10 minuten. Het was een mooie dag, rustig en stil.

Zelf was ik dat niet. Toen ik op mijn horloge spiekte, brulde ik bijna: “WAT? Nog maar 2 minuten voorbij? Dit lukt nooit!”

Ik wriemelde op de stoel en was blij dat het gedaan was.

Maar waarom eigenlijk?

Ik had toen veel minder verantwoordelijkheden. Er moest niet dringend iets opgelost worden. Het weer was perfect. Niets of niemand vroeg om mijn aandacht.

De situatie was simpel: gewoon even zitten en niets doen.

De hel!

Het probleem waren mijn gedachten en gevoelens. Meerbepaald hoe ik die benaderde: onbewust.

Ik was het niet gewoon om er zo “in real time” mee geconfronteerd te worden en wist dus ook niet hoe ik ermee moest omgaan.

Nu is een kwartiertje niksen peanuts geworden.

In mijn timelapse filmpjes zie je me soms een uur of meer stil zitten. Dat was vroeger ondenkbaar.

Door bewuster te worden van wat er in mij omgaat in elk moment, ben ik nu veel meer op mijn gemak met mezelf. Alles mag er zijn, ook mijn kleine kantjes.

Dankzij meditatie ben ik mijn eigen beste vriend geworden. Het bracht me een heel nieuwe kijk op mezelf en de wereld. En dat deel ik graag met jou.

Ontdek het zelf met de gratis meditaties of tijdens de komende reeks.

Technisch werkloos

3u00. Onweer. Dochter 1 dwaalt door het huis, luid op zoek naar stilte. Ik weet al dat ik om 5u30 niet opsta voor meditatie.

Er staan WC’s in drukbevolkte keukens en landschapsbureaus. Wijselijk word ik wakker en bezoek echt sanitair.

5u00. Dochter 2 wekt ons. Haar lichtje werkt niet. Er is geen elektriciteit. Mijn vrouw zoekt een zaklamp voor dochterlief.

Anderhalf uur lig ik wakker en val in slaap 1 minuut voor ik opsta. 

6u30. Het is pikdonker, putje winter en de verwarming doet het niet. Ik was me met vrieswater bij de oranje gloed van de straatlantaarn aan het badkamerraam. Als ik klaar ben, floept de elektriciteit aan.

7u00. Dochter 1 is kribbig. Dochter 2 zingt strijdliederen.

8u30. Als ze naar school zijn, start de werkdag. Maar nu is er geen internet, zelfs geen 4G. Raar! Dat heeft toch niks met Electrabel te maken? 

Bij Orange krijg ik niemand te pakken. Ik mag een voicemail inspreken en de verbinding wordt verbroken. Een SMS van een vriend leert me dat ze daar bedolven worden onder de problemen.

Ik sorteer wat papieren en merk dat ik zonder internet technisch werkloos ben. Bij de bib computeren kan maar vanaf 10u00.

Niets aan te doen, dus dan maar even niets doen.

Ik mediteer een 20-tal minuten en als ik mijn ogen open, werkt alles weer. Even toch. Want dan loopt de computer vast en valt de elektriciteit weer uit.

Herken je dat soort dagen?

Soms weet je de oplossing niet of is er gewoon niets aan te doen.

Misschien probeerde je alles al om dingen te veranderen: de situatie, jezelf, anderen… maar het is nog altijd niet opgelost. Hoeveel energie, tijd of geld je er ook tegenaan gooide.

Wat dan?

Stel je geluk niet uit tot de omstandigheden perfect zijn. Maak het onderscheid tussen dat waarover je controle hebt en wat je beter loslaat.

Vaak is dat moeilijk want je gedachten geven het niet op. Er moet per sé een oplossing komen of gelijk gehaald worden. Stresserend!

Met meditatie breng je daar evenwicht in.

Het is prima om dingen te willen bereiken of te verbeteren, maar vergeet ook niet om gewoon te “zijn”. Laat je gedachten maar “doen”.

Hoe? Dat zie je in de komende meditatiereeks. Die kan je online volgen bij je thuis of live in Roeselare.

Tot binnenkort,
David

Flauw David!

Voor we ons voortplantten en naar Roeselare verhuisden, woonde ik met mijn vrouw 5 jaar in het landelijke Sint-Denijs, een dorpje in Zwevegem aan de rand van de wereld.

Ik hield van de stille landschappen en lange rondzwervingen met Link, mijn beste vriend die nu in de eeuwige jachtvelden paardenmest eet.

Toen hij nog leefde, deed hij dat telkens hij kon. Hij rolde er zich ook in rond. Dan voelde hij zich onoverwinnelijk zoals zijn naamgenoot in The Legend of Zelda.

Ja die Golden Retriever had een zwak voor paardenkak.

Wat ik nog bijzonder vond aan Sint-Denijs was dat iedereen daar een goeiedag zei. Of ze nu jong of oud waren en je kenden of niet.

Het was eerst onwennig maar al vlug deed ik het ook met plezier.

In Roeselare verwaterde die gewoonte. Ik probeerde het nog te reanimeren, maar hield het nooit vol. Onlangs opnieuw.

Langs de fietsstraatjes van het Groenpark naar de Westlaan wandel ik tussen de bomen naar de Biovita om Kombucha.

Ik passeer een oude dame met een lange donkere jas en wit haar. Ze kijkt me aan. Omdat ik op de berm loop? Omdat ze een goeiedag wil zeggen?

Ik verbreek het oogcontact en stap door.

Flauw David!

Ik draai me om, keer terug, trek aan haar mouw en zeg: “Sorry van daarnet maar… goeiedag!”

Nee dat laatste gebeurt niet echt. Allez denk ik toch. Herinneringen zijn nooit 100% betrouwbaar.

Verder staat een man bij zijn fiets, bezig met zijn handschoenen. Ik zeg goeiedag. Hij glimlacht.

Tot bij de winkel zijn er nog een paar zo’n interacties.

Op de terugweg ga ik langs de Wilgenstraat.

Daar stapt een vent met indrukwekkende, zwarte, gefronste wenkbrauwen. Hij heeft er 3 waarvan 1 boven zijn mond. Ik vergelijk hem met Saddam maar dan intimiderender.

Ik glimlach en knik.

Zijn gezicht klaart op alsof we oude vrienden zijn. Hij lacht zijn tanden bloot en straalt.

Dat is meer dan ik aankan.

Ik verbreek het oogcontact en stap verder. Ik besluit ook dat ik dit nog zal doen.

Je eigen gedrag, emoties en gedachten kan je objectief observeren met zo’n kleine experimenten.

Het toont hoe je soms jezelf tegenhoudt zonder goede reden.

Ontdek het zelf met de gratis meditaties of tijdens de komende reeks.

Tot binnenkort!
David

Nieuwe moves. Zatte nonkel. Lastige kinderen.

Ik ben aan het experimenteren met nieuwe moves voor de volgende meditatiereeks.

Er zal nog meer nadruk liggen op meditatie in actie.

Niet enkel op het yogamatje zoals in dit timelapse filmpje, maar ook in het dagelijks leven.

Zelfs temidden stressmomenten.

Zoals wanneer je kinderen het bloed vanonder je nagels halen, of als iemand je coupeert op de E17, of als je zatte nonkel weer eens rare klap uitkraamt op een familiefeest. 😉

Met de juiste ademhaling en een bewuste intentie kan je heel wat doen.

Niet altijd simpel, wel het oefenen waard.

Klik hier info en tickets.

Tot binnenkort!
David

Wedden dat ze me weer een week stalkt?

Na een voormiddag thuiswerk rammelt mijn maag verwijtend.

Mijn stipte spijsvertering signaleert dat onze lunchafspraak een uur geleden was.

Ik scheur me los van de laptop en kijk in de koelkast. Mister Maag is not amused.

Naar de Westlaan dus! Daar smeekt de lange rode Delhaize gevel om klimplanten. Maar dat is een verhaal voor MeerBomenInRoeselare.

Ik wil iets makkelijk en low-carb.

Triomfantelijk ontdek ik groentenmix voor kervelsoep. Leve de soepmachine! Argeloos stap ik naar de haringmaatjes. Omega 3 en zware metalen!

Dan begint het. Een vrouw piept bovennatuurlijk hoog in mijn oren. Slechts 1 mens op aarde kan dit: Mimi!

Damn! Wedden dat ze me weer een week stalkt? Ik negeer haar, loop van de vis naar de kokos, floep langs de kassa en fiets vlug weg. Maar ze is natuurlijk mee!

Thuis raak ik haar niet kwijt. Ze zit in mijn hoofd. Ik beweer dat Mimi mijn type niet is maar ze laat me niet los.

Haar kreuntjes en woorden herhalen zich eindeloos in mijn hersens: “You’ve got me feeling emotions! Deeper than I’ve ever dreamed of… Piep pieperdepiiiieeeep!”

Soms word ik met haar wakker.

Al dagenlang staat Mimi (AKA Mariah Carey) op repeat in mijn brein.

Als ik druk bezig ben, is ze er even niet. Maar plots verschijnt ze weer bij mij op het toilet of onder de douche:

“Dreamlover come rescue me!”

Het is niet enkel muziek die in een mensenhoofd blijft hangen. Vaak is het jarenlang hetzelfde:

  • Ze hebben mij niet graag.
  • Had ik maar betere keuzes gemaakt.
  • Het komt nooit meer goed.
  • Moet ik een andere job zoeken?
  • Was ik maar slimmer, jonger, mooier, rijker, geduldiger, sterker, gezonder…

Wat is jouw top 3 van piekerhits? Ben je ze ook niet beu?

Ik heb geleerd dat je niet hoeft te vechten tegen gedachten en gevoelens of ze proberen stil te leggen, veranderen of verbeteren. Ze blijven toch terugkeren.

Je kan ze wel minder serieus leren nemen.

Meditatie helpt om te focussen op wat telt. Afleidingen (zoals zorgen) mogen op de achtergrond passeren.

Binnenkort start ik met een reeks waarin dit uitvoerig aan bod komt.

Klik hier voor info en tickets.

Tot binnenkort,
David

Naaktyoga in de frituur

De frituurman neemt mijn bestelling op. Zijn moeder staat achter hem te bakken. Ze is half zo groot als haar zoon.

Hij vraagt hoe het gaat en of de kindjes examens hebben.

Ik: “En met jou?”

Hij: “Goed zeker? Maar ik mag niet klagen zeker?”

Ik: “Ah? Is er iets om over te klagen?”

Hij: “Ik klaag niet dikwijls. Veel werk hé, maar dat is leuk. Mijn ma doet wel soms lastig…”

We grijnzen. Ze heeft het niet gehoord of gebaart van niks. Ze is wel erger gewoon. Soms zucht ze of rolt met haar ogen, maar nu dus niet.

Hij: “Hoe gaat het met de yoga? Ik ging mijn ma ook eens inschrijven hé?”

Zij (plots alert): “Ik? Yoga? Ik zou niet meer recht geraken!”

Ik: “Bij mij is het makkelijk hoor. We zitten ook gewoon stil. En het laatste kwartier liggen we neer.”

Hij: “Een vriendin van mij volgt yoga waar ik fitness. Ze zegt dat het heel intensief is.”

Ik: “Poweryoga?”

Hij: “Heet dat zo?”

Ik: “Ja, dat heb ik ook nog gedaan. En hot yoga, in een kamer van meer dan 30 graden. Dan staat iedereen daar te zweten.”

Hij: “Je hebt ook naaktyoga hé?”

Ik lach: “Ja en bieryoga, yoga met huisdieren of geiten… maar dat doen wij dus niet. We houden het simpel.”

We zwetsen nog wat en dan stap ik glimlachend naar buiten.

Gisteren vroeg een vriendin naar het verschil tussen yoga en meditatie.

Die woorden gebruikt men voor van alles, dus vond ik het moeilijk om te antwoorden. Ik wou niet doordrammen over het 8-voudige pad van Patanjali en hoe yoga een levensstijl is waarvan meditatie een deel uitmaakt.

Ik zei dat mediteren een manier is om je aandacht te richten en dat yoga meestal verwijst naar bepaalde lichaamsoefeningen.

Het is ook zo met zen. Veel mensen gebruiken dit als synoniem voor rustig of onverstoorbaar, maar het heeft meer te maken met spontaniteit en buikgevoel.

Zelf benadruk ik bewustwording. Je kan het meditatie of yoga noemen maar dit zijn slechts middelen tot een nieuwe kijk op jezelf en het leven. Uiteindelijk schieten woorden en gedachten tekort.

Binnenkort start ik weer met een reeks. Die kan je online volgen bij je thuis of live in RSL.

Klik hier voor info en tickets.

Tot binnenkort,
David

Ik ben geen kamerplant geworden.

Maandagochtend. Mijn vrouw is vertrokken. De dochters zijn klaar met hun ochtendruzie.

Zodra we ontbijt in onze maag hebben, fietsen we vlug naar school, 3 minuten voor de poort sluit. We wonen wel dichtbij, maar toch is het spurten.

Bij de laatste bocht klinkt de schoolbel. Nog een sprintje, wat afscheidskussen en ik mag tevreden uithijgen. Result!

Er komt nog een mama met een bakfiets vol zoons aangehaast. Vlug roefelt ze haar jongens door de sluitende schoolpoort.

We babbelen wat. Ze vertelt over haar stressy ochtend en de drukke dag straks. Dan komt het, die terugkerende opmerking die mijn vrouw zo graag hoort… 😉

“Jij bent zo’n rustig mens.”

Ik lach. Er schiet een recente situatie door mijn hoofd waarbij ik allesbehalve rustig bleef.

Ze is verbaasd. Ze leest mijn teksten en vindt dat ik altijd zo zen lijk.

“Dan moet ik dringend meer schrijven dat ik ook alle mogelijke emoties heb.”

Het klopt dat ik rustiger ben sinds ik mediteer en dat ik makkelijker relativeer, maar mijn temperament is er nog. Ik ben geen kamerplant geworden.

Het is een hardnekkige mythe dat meditatie dient om gedachten en emoties uit te schakelen.

Ja, bij het ‘zitten’ gebeurt het dat de geest verrassend leeg is en de emoties zalig subtiel. Maar niet elke meditatie is een feest.

En ja, het verbaast me soms hoe rustig ik blijf als de kinderen elkaar weer eens te lijf gaan. Maar ik kan ook uit mijn sloffen schieten.

Meditatie maakt je vooral bewuster.

Geleidelijk til je minder zwaar aan gedachten en emoties, want je ziet ze beter voor wat ze zijn: tijdelijke, onpersoonlijke sensaties die voortdurend vanzelf verschijnen, veranderen en verdwijnen.

Soms sleuren ze je mee, soms niet. Dit is bij iedereen zo.

Je wordt je eigen beste vriend, met alles erop en eraan, en kweekt meer begrip voor anderen. Met vallen en opstaan.

Edel Maex schreef het mooi: “Niemand heeft ooit piano leren spelen door er een boek over te lezen.”

Daarom start ik weer met een meditatiereeks. Die kan je gewoon online bij je thuis volgen of live in RSL.

Klik hier voor info en tickets.

Tot binnenkort,
David

Maak je uitdagingen lichter

Dit Chinees gezegde blijft één van mijn favorieten:

“Spanning is wie je denkt te moeten zijn.
Ontspanning is wie je bent.”

Het vat perfect samen wat ik wil meegeven tijdens de meditatie-sessies: ontdek wie je echt bent en word je eigen beste vriend, met alles erop en eraan.

Daarvoor moet je ook kunnen zien wat je niet bent…

Spanning

Welke gedachten komen er vaak terug en geven je een slecht gevoel? Wat is de top 3 van piekerhits in je geest?

Gaat het over je job? Geld? Gezondheid? Talent? Familie? Gezin? Vrienden? Actualiteit?

  • “Had ik maar andere keuzes gemaakt.”
  • “Deed zij maar vriendelijker tegen mij.”
  • “Waren mijn kinderen maar rustiger.”
  • “Had ik maar meer vrienden.”
  • “Was het klimaat maar niet om zeep.”
  • “Was ik maar slimmer, jonger, mooier, rijker, geduldiger, sterker, gezonder…”

Het is goed om daarover eerlijk te zijn met jezelf. Erken het als moeilijke gedachten en gevoelens langskomen. En schiet zeker in actie als je iets kan verbeteren.

Maar soms weet je de oplossing niet of is er gewoon niets aan te doen.

Misschien probeerde je al van alles om dingen te veranderen: de situatie, jezelf, anderen… maar het is nog altijd niet opgelost. Hoeveel energie, tijd of geld je er ook al tegenaan gooide.

Wat dan?

Ontspanning

Stel je geluk niet uit tot de omstandigheden perfect zijn. Maak het onderscheid tussen dat waarover je controle hebt en wat je beter loslaat.

Maar vaak is dat niet makkelijk, want je gedachten geven het niet op. Je weet wel beter, maar toch kan je niet stoppen.

Er moet koste wat het kost een oplossing komen of gelijk gehaald worden. Allesbehalve ontspannend!

Met meditatie breng je daar evenwicht in.

Hoe bewuster je wordt, hoe duidelijker je merkt dat het zinloos is om je gedachten, gevoelens of andere mensen onder controle proberen te houden. Laat dus gerust alle pogingen los om ze te veranderen of te verbeteren.

Wat als je er gewoon lichter mee om zou gaan?

Het is prima om dingen te willen bereiken of te verbeteren, maar vergeet ook niet om gewoon te “zijn”. Laat je gedachten maar “doen”.

Hoe? Dat zien we de komende meditatiereeks. Die kan je gewoon bij je thuis volgen met online video’s of live in TRAX Roeselare.

Tijdens het mediteren mag alles zijn zoals het is. Jij mag ook gerust zijn wie je bent, met alle fouten en gaven erbij. Je hoeft niets te bewijzen of te presteren.

Oef!

Ondertussen ontwikkel je vanzelf rust, helderheid en openheid. Al je “doen” heeft daar ook deugd van, want geleidelijk stroomt die nieuwe kijk op het leven door naar je dagelijkse bezigheden.

Een stevige basis

Gevorderden weten dat beginner’s mind het beste is, dus in januari starten we weer bij de basis: de ademfocus. Van daaruit ontdekken we praktische technieken rond focus, inzicht en zelfonderzoek. Je kan ze zowel op het meditatiekussen als in het dagelijkse leven toepassen.

De meditatie-sessies kan je gewoon bij je thuis volgen met online video-opnames (4 kwartier per week) of “live” in Roeselare (1 avond per week). Je kan die twee ook combineren, afhankelijk van welk ticket je kiest.

Heb je er ook zin in?

Klik hier voor jouw ticket.

Tot binnenkort,
David