Culinaire vrede

Deze zomer is ons Mila (9) vegetariër geworden.

Dat houdt ze tot op vandaag vol, ook al staart ze met grote ogen, een mond vol speeksel en tegenstrijdige gevoelens naar de gerookte zalm, kippenboutjes en ribbetjes die zus met veel smaak binnenspeelt.

Aiko (11) is overtuigd vleeseter gebleven.

Sinds oktober heeft mijn vrouw een nieuwe job. Omdat ze ‘s avonds later thuis is, promoveerde ik tot chef-kok.

Plots kreeg ik de verantwoordelijkheid voor de warme maaltijden en de culinaire vrede tussen de zussen, terwijl ik in de keuken altijd liever lui dan moe ben geweest.

Help!

HelloFresh to the rescue. Nu staat er elke week een doos aan de deur met verse ingrediënten voor 4 veggie gerechten. De receptenkaarten zijn zo simpel dat zelfs ik het kan.

Ik kookte al heerlijkheden die ik nooit voor mogelijk hield:

  • Indiase dahl met zoete aardappel en kokosmelk
  • Shakshuka met zelfgemaakte tortillachips
  • Ravioli gevuld met bloemkool en beurre noisette

Ja, ik ben er telkens een uur mee bezig, maar ik moet nooit bedenken wat we nu weer zullen eten, of nagaan welke ingrediënten we in huis hebben, of ze in de winkel opsporen.

Vooral tijdswinst dus. En elke week verrassende gerechten op ons bord. Bovendien eten we nu alle vier minder vlees.

Dat ik koken leuk begin te vinden, verbaast me nog het meest.

Eerst was het stressen, zoals tijdens de toetsenweken, toen de dochters mij voortdurend nodig hadden bij het studeren en ik alle moeite had om niets te laten aanbranden.

Maar ondertussen werd het een ritueel met veel voldoening, vooral wanneer Aiko en Mila spontaan komen helpen. Samen koken is een van de tofste gezinsmomenten geworden.

Dit is een klein voorbeeld van wat mij bezighoudt: het belang van uit je bubbel stappen en je zelfbeeld blijven bijstellen.

Alles en iedereen is voortdurend in verandering. Vasthouden aan oude overtuigingen heeft geen zin.

Loslaten is een van de belangrijkste dingen die je leert bij het mediteren. Je stelt je open voor een nieuwe kijk op jezelf en de wereld. Je laat je steeds opnieuw verrassen.

Soms confronterend, altijd waardevol.

Daarom doe ik het dagelijks. Vanaf 14/1 deel ik het graag weer met jou: online, in Roeselare of Brugge

Tot binnenkort,
David