Vast in de eerste versnelling

Zaterdag mediteerde ik ruim 5 uren aan een stuk. Mijn ogen waren open en ik zat geen minuut stil.

Ondertussen was ik behoorlijk productief. Of destructief? Zeg jij het maar.

Ik brak de vierkante meterbakken af die ik jaren geleden net zo meditatief in elkaar stak. Ook de frames voor erboven moesten eraan geloven. Die dienden om katten en vogels te weren toen de broccoli, courgettes en sla nog welig tierden.

Maar mijn constructies konden de keverlarven niet weren die het einde van mijn moestuin-carrière betekenden.

Al wat daar nog van overbleef, waren enkele hoopjes:

  • glibberig, vreemd aangenaam geurend, rottend hout met witte schimmels en paddenstoelen
  • kaduuk kippengaas
  • kapot geknipte trekbandjes
  • roeste schroeven

Onlangs volgden dozen vol oud papier de kerstboom van de zolder naar beneden. Wekenlang bleven ze in de weg staan in de berging. Zaterdag vormden ze de perfecte buffer tussen de autobekleding en het natte tuinafval waarmee ik naar het containerpark trok.

Daar had ik voor het eerst mijn gedachten nodig: wat hoorde er bij de rode, oranje of groene groep? Enkele seconden denkwerk, meer niet.

Die dag wou mijn denken veel vaker de hoofdrol spelen, maar ik bracht mijn aandacht telkens terug naar de andere zintuigen.

Mijn hoofd kwam met kritiek, plannen en problemen, maar mijn lijf genoot van wat er werkelijk gaande was:

  • het zien van de kleuren rond mij,
  • het voelen van de materialen die mijn handen van de koffer naar de containers droegen,
  • het luisteren naar verkeer, vogels, stemmen en stiltes,
  • het ruiken van nat hout,
  • het proeven van cashewnoten tussendoor…

Ik merk dagelijks hoe belangrijk het is om te kunnen schakelen tussen “oplossen” en “observeren”. Als mens zit je vaak vast in die eerste versnelling.

Dan wil je voortdurend dingen (en mensen) veranderen en verbeteren. Maar je loopt vooral verloren in je hoofd. Je denken gaat in overdrive en sputtert een doffe laag over je zintuigen. Zo kan je moeilijk waarderen wat er op dat moment werkelijk gebeurt.

Het leven is veel mooier dan de gedachten erover. Met mijn meditatieve yoga help ik je dat graag herontdekken. Vanaf januari zijn er weer nieuwe sessies, live in Brugge en Roeselare en online bij je thuis.

Klik hier om in te schrijven.

Groetjes,
David