Soms moeten we onszelf herinneren aan wat we al lang weten.

Mijn pa stierf in januari 2004. Hij was 54. Hij veegde bladeren van het terras, viel neer en stond nooit meer op.

Ik had net mijn ontslag gekregen. Het webbureau waar ik werkte, stopte ermee.

Ik bleef 1 jaar werkloos, hoewel ik constant solliciteerde en mij als een zot bijschoolde. Ik heb toen alle mogelijke code en grafische software geleerd.

Motivatie en skills à volonté, maar ik wou enkel deeltijds werken en voor de rest muziek maken. Zie je de blik van een CEO al voor jou als je dit zegt tijdens een sollicitatiegesprek?

In februari 2005 kon ik dan toch beginnen bij een webbureau in Gent. Net op tijd voor mijn uitkering daalde. Maar het voelde niet juist.

Ik vond ook nog een vacature in Brugge bij een school voor yoga en zelfontwikkeling waar ze een webdesigner zochten. Deeltijds!

Eerst nam ik het echter niet serieus want ik vreesde voor geitenwollen sokken. (Maar nu werk ik daar al 15 jaar met veel goesting. 😉 )

Die eerste weken viel de stress van het voorbije jaar van mij af, maar kreeg ik plots pijn in mijn nek, schouders, armen en handen. Dit is er 2 jaar lang dag en nacht gebleven.

Mijn werk deed ik met text-to-speech want ik kon nauwelijks nog een toetsenbord of muis gebruiken. Hobbies lukten ook niet meer. Bye bye music!

Ik heb vanalles geprobeerd: dokters, pillen, magnesium, kinesie, stretching, fitness, rusten, sauna, Iyengar yoga, Bikram yoga… Niets hielp.

Een heel donkere tijd.

Toen ontdekte ik de boeken van Dr Sarno. Na enkele weken was alle pijn verdwenen.

Gewoon. Door. Een. Boek. Te. Lezen.

Volgens Sarno zijn onbewuste emoties de oorzaak van de meeste chronische pijn.

De oplossing is 1) dit erkennen als enige echte oorzaak 2) niet meer geloven dat er iets serieus mis is met je lijf.

In zijn boeken noemt Sarno dit verschijnsel Tension Myositis Syndrome, nu omgedoopt tot Mind Body Syndrome.

Ik heb al vaak gedacht dat dit ook de reden is van mijn jarenlange voetpijn. Maar ik kon mezelf nooit echt overtuigen.

Soms moeten we onszelf herinneren aan wat we al lang weten.

Misschien zorgt mijn nieuwe gewoonte “dagelijks wandelen” voor de juiste klik in mijn brein? 

Mijn motto is “Blijf nieuwsgierig. Wees je eigen beste vriend.”

Ik blijf me dus openstellen voor nieuwe inzichten en deel mijn ervaring graag met gelijkgestemden, zoals tijdens de komende meditatiereeks. 

Die kan je gewoon bij je thuis volgen met online video’s of live in Roeselare. Je kan die twee ook combineren. 

Klik hier voor info en tickets.

Groetjes,
David

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *